รอยยิ้มบนกระดาษ

 พร้อมเหรียญเล็กๆที่อยู่ในมือ ที่แม่เพิ่งให้มาแต่เช้า พร้อมกับสั่งไว้ว่า ทำตัวดีๆเป็นเด็กนะวันนี้แม่จะไม่อยู่..

 ..เอาไปไว้ซื้ออะไรที่อยากได้นะ อย่างอแง อย่ารบกวนคนอื่นระหว่างที่แม่ไม่อยู่นะลูก...

เหรียญเล็กๆที่อยู่ในมือแค่เหรียญเดียว แต่สิ่งที่ต้องการชั่งมากมายในหัวใจ

เด็กน้อยเดินไปไหน เที่ยวไหนต่อไหนในวันนั้น...มือก็กำเหรียญสำคัญไว้แน่น จนชุ่มเหงือเปลี่ยนข้างแล้ว เปลี่ยนข้างอีก

ด้วยยังตัดสินใจไม่ได้ว่า..ที่จริงแล้ว สิ่งที่อยากได้มากที่สุดคืออะไร เลยได้กำเหรียญนั่นไว้ตลอดเวลา ..

จะเก็บไว้ในกระเป๋ากางเกงก็กลัวจะหายไป มันไม่มั่นใจ เหมือนถือไว้ในกำมือ

ด้วยความเพลิดเพลินตามประสาเด็ก ไม่ว่าจะรู้สึกมากแค่ไหนว่าเหรียญนั้นสำคัญมาก..

.. แต่ความที่เป็นเด็ก(โดยเฉพาะเด็ก หัวรื้น หัวดื้อชอบแข่งขันและซุกซน)

เมื่อได้อยู่กับเพื่อน อยู่กับเกม อยู่กับสนามเด็กเล่น ก็คงไม่มีเด็กคนไหนนึกถึงความสุขระยะไกล

ที่ ต้องใช้เหรียญที่แม่ให้เดินไปแลก เด็กน้อยวิ่งวนซนปีนป่าย ได้แค่ความพอใจจากเสียงหัวเราะของตัวเองและเพื่อนๆ ก็รู้สึกสุขเหลือเกิน เมื่ออาทิตย์เริ่มต่ำคล้อย เพื่อนๆเริ่มทยอยหายกลับบ้าน เกมเริ่มไม่สนุกแล้ว...

ท้องก็เริ่มหิว เหงื่อออกเต็มตัว ร้อนแทบอยากถอดเสื้อผ้าเดิน

ครานั้นเอง..ในใจก็นึกถึงเหรียญที่แม่ใส่มือให้ก่อนออกจากบ้าน ตอนนี้.. เหรียญนั้นอยู่ที่ใด..

ในอกมันคับแน่น จุกอึดอัด ในหัวมันสับสน มือไม้ชารีบควานหาในกระเป๋าเสื้อ กางเกง มองซ้ายมองขวา

แต่ตาก็พร่ามัว ลูกตาร้อนพ่าวเมื่อน้ำอุ่นๆคลออยู่เต็มเบ้าตา ริมฝีปากชิดติดกันเม้มแน่น

คอแห้งผาก แต่ต้องกลืนก้อนแข็งๆลงไป... ใจเต้นแรงขึ้น แรงขึ้นเมื่อรู้ว่าทำของสำคัญหล่นหาย

 
อยากจะดึงความรู้สึกตอนเดินออกจากบ้านกลับมา แต่เวลาไม่คอยเสียแล้ว...

เหรียญสำคัญที่เคยอยู่ในมือหายไปเสียแล้ว สิ่งที่คิดไว้มากมายที่อยู่ในหัวตอนมีเหรียญอยู่หมดไปแล้ว

 สุดท้าย เด็กน้อยได้แต่เดิน..น้ำตาไหล กลับบ้านพร้อมความคับอกคับใจที่ยากจะบอกใครได้

 ..แล้วนอนหลับไปพร้อมกับความเหนื่อยล้าและน้ำตาแห่งความเสียดาย..

 ถึงวันนี้..เราไม่ใช่เด็กอีกแล้ว..ในวันนี้ แต่บางครั้งเมื่อเราทำอะไรที่สำคัญสักกอย่างหล่นหายไป...

 ความรู้สึก ก็หวนให้เจ็บใจนึกถึงวันนั้น..

edit @ 27 Jun 2011 22:56:05 by รอยยิ้มบนกระดาษ